IDK :(
Ang main foundation ng individual ay si God. Ang foundation ng isa relasyon ay Trust. Bakit kaya ang hirap nitong ibigay sa taong mahal natin? Ako? Kung tatanungin mo ko, ang laki ng tiwala ko sa mahal ko. Kaso nasira yon dahil sa mga pangyayaring di inaasahan. Simula noon, hindi na ako nagtiwala pa kahit kanino. NaRealize ko na sarili ko lang ang mapagkakatiwalaan ko. Kahit mga kaibigan ko noong HS ay hindi ko na rin napagkakatiwalaan. Ultimo Best Friend ko for 5 years nabawasan din. Natuto akong magHold back. Wala man silang ginawa sa akin na masama, pero gusto ko lang talagang mag-ingat. Ayaw ko ng masaktan or madamay pa sa isang rumor na hindi naman totoo. :)
Recently, nag-away kami. Hindi ko na idedetalye pa. :3 Respeto na rin sa amin yun syempre. Basta ang tanging tumatak sa isip ko ay nung pinagpipilitan niyang may ginawa akong kalokohan kahit wala naman. Iniisip ko tuloy, ganun ba kababa ang tingin niya sa akin? Bakit sinasabi niya na Karma ko ang paghihinala niya? Sa totoo lang, hindi ako marunong lumandi sa opposite sex. Nandidiri ako. Kung sa kapwa ko babae kaya ko since exclusive school ako nanggaling. :D Sa sobrang inis ko kanina, pinapalo ko na ang laptop ko. Pero hindi ako nagpadala sa emosyon ko. Habang kausap ko siya, pinipili ko yung mga salitang bibitawan ko sa kanya dahil ayaw kong magsisi sa huli. Pero eto yung msakit na sinabi niya na talagang ang hirap kalimutan:
“Bakit ba kasi ikaw pa pinili ko. Bakit ba kasi nag gf ako agad? Bwiset“
Yan ang talagang sumagad sa akin. Ang sakit. :( Ganun ba talaga? Pagsisihan mong minahal mo yung isang tao? Alam mo yung feeling na gusto mong ayusin pero nagmamatigas siya? Yung dinidiin ka niya na may ginawa ka pero wala naman talaga? Yung gusto niyang umamin ka pero wala ka namang aaminin? Yung hindi mo na alam isasagot mo kasi natatanga ka na dahil di mo na alam kung ano na ba yung mga nangyayari? Yan. Ganyan ang naramdaman ko kanina. Naramdaman kong naiinis at nagagalit na siya kaya parang wala na ako sa sarili ko. Hindi ko siya masagot ng ayos. Nung medyo kumalma na ako tsaka lang ako nakasagot.
Hindi ko alam kung okay na ako. I mean ikaw ba naman bitiwan ka ng mga salitang ganyan galing sa mahal mo, magiging okay ka kaya agad? Pero kahit na ganyan, hindi nabawasan yung love ko sa kanya. Kasi ang love di naman nababawasan yan e. Hindi rin yan nawawala. Natatabunan lang yan ng galit, sakit at lungkot. Pero kahit ganun pa man, love pa rin ang nangingibabaw. Walang galit. Pero lungkot at sakit, oo. Matindi.
Tumawag din ako sa kanila kanina. I was holding back para di mapansin na umiiyak ako. :P Fail e. Napansin pala. :( After namin mag-usap, akala ko maaAppreciate niya yung effort ko sa pagtawag. Pero hindi lalo lang siya nainis. Kaya yun na ang first and last time kong tatawag sa kanila. Ayaw kong naiinis or nagagalit ko siya, kaya di ko na gagawin yun. Kahit gaano ko siya gusto kausapin, pipigilan ko ang sarili ko na tumawag sa kanila. :) Tsaka ang pangit tignan na babae ang tumatawag. :)
Sabi niya kalimutan ko na raw yung pag-aaway namin na ‘yon. Para sa kanya, madaling sabihin kasi wala akong binitiwang masasakit na salita. Pero para sa akin, mahirap. Tumatak yung mga sinabi niya. Bumaba tuloy tingin ko sa sarili ko. Pati self confidence bumaba ng matindi. Feeling ko tuloy, napaka incompetent kong GF. Feeling ko tuloy ang tingin niya sa akin ay *****. Sobrang nakakaDegrade ng pagkababae. Pero hindi ako galit sa kanya. nalulungkot lang akong isipin na sa tinagal namin, ganyan pala kababa ang tingin niya sa akin.
Sabi niya kaya siya naghihinala dahil karma ko yun. Ipupusta ko sarili kong buhay na simula nung naging kami, hanggang ngayon, siya lang ang nahalikan ko. Nayakap ko. NakaHolding hands ko at kung ano ano pa. SIYA LANG. Kasi gusto ko, pag mamay-ari lang ako ng taong mahal ko. Ayaw kong may pampam sa aming dalawa. Syempre gusto ko solo ko siya at solo niya ako. Hindi ko lang talaga maintindihan ay bakit wala siyang tiwala sa akin? Hindi ako nagrereklamo, napapaisip lang ako. Kasi lahat naman ginagawa ko para pagkatiwalaan niya ako. Wala akong ginagawa na kalokohan kasi alam ko pag may ginawa akong ganun, mawawala siya sa akin. Alam ko rin na mabilis ang balik ng Karma.
Ganun ba talaga? Dahil sa sobrang ayaw mong maagaw sayo yung mahal mo hindi mo na siya pagkakatiwalaan? Hindi ba pwedeng may trust ka din sa kanya? Kasi ako, kahit nasira na yung trust ko sa kanya, pinipilit kong ibalik yun. Bakit ganun?
Para malinaw ang lahat. Di ako galit sa kanya. malungkot lang ako at nasasaktan. Hindi ako tinatamad or nawawalan ng gana. Alam kong part to ng isang relationship at alam kong kapag nalampasan namin ‘to, mas titibay pa ang samahan namin.
Let’s just wait and see what will happen nalang. God knows what’s best for us. Alam kong hindi niya baabwiin sa akin ang binigay niya kung ito ay para talaga sa akin. Setting aside my girl instincts, I really feel like he’s THE ONE. Alam kong maaga pa para sabihin yun pero sa dinamidami ng mga lalaking nagpaparamdam sa akin kahit na may BF ako, wala ni isa sa kanila ang nasa kalingkinan ng mahal ko. Wala sa kanila ang kayang pumalit sa kanya. Nag-iisa na talaga siya sa puso’t isipan ko. He’s the only man that I see. Siya lang talaga. Wala ng iba. <3
Kung mababasa mo man ‘to, gusto kong malaman mo na I LOVE YOU SO MUCH! :* :O :P <3 I’m missing you every single day. My heart yearns only for you. <3 It’s true. I’m sorry for what happened. I hope you can forgive me. :)
Eccedentesiast
Nakakainis. -.-
Diba ang mga kaibigan dapat kung saan ka masaya,sinusuportahan ka?
Ba’t may friend akong alam naman niyang siya ang cause ng happiness ko e binibring down pa rin ako.
Putangina lang diba?
GRABE. Kung di ko napipigilan sarili ko, baka nasagot ko na siya. Kung hindi lang dahil sa friend ko na isa, baka nasampal ko na siya. Pasalamat siya isa akong edukadong babae.
Kung wala kang magandang sasabihin, PLEASE STFU.
FCKU lang talaga mga kaibigan ngayon. -.-
OMG GUISE THIS MADE MY FUCKING DAY<3
I like that
Omg.
wut.the fuccckkk
HAHAHAHHAHAHAHA DAY FUCKING MADE
